Jongeren van de straat!

In 2020 worden de nieuwgekozen gemeentebesturen verantwoordelijk voor het voorkomen van dakloosheid bij jongeren. Maar ook de opvang van dakloze jongeren en beschermd wonen voor jongeren met een ernstige psychische aandoening behoren dan tot hun verantwoordelijkheid. In het programma “Van de Straat” vragen Federatie Opvang en Stichting Zwerfjongeren Nederland (SZN) aandacht voor deze kwetsbare jongeren. In dit artikel enkele concrete actiepunten die gemeentelijke politieke partijen in hun verkiezingsprogramma kunnen opnemen.

Zorg voor betaalbare jongerenhuisvesting

Wonen is essentieel. Vanuit een stabiele en veilige woonplek kan een jongere immers werken aan zijn opleiding, gezondheid en toekomstplannen. Toch zijn er elk jaar duizenden jongeren zonder woonplek. Ze laten de jeugdzorg achter zich, maar er is nog geen vervolgplek geregeld. Of ze hebben te maken met gewelddadige (stief)ouders en gaan daarom zwerven. Een gemeente die (met de regio) zorgt voor voldoende betaalbare jongerenhuisvesting voor alle soorten jongeren, investeert in structurele oplossingen voor dakloosheid.

Laat hulp aansluiten bij overgang van 18- naar 18+

Niet elke jongere die de jeugdzorg of jeugddetentie verlaat, heeft familie bij wie hij kan wonen. Deze jongeren hebben meestal nog begeleiding nodig om financiën te beheren, een goede studiekeuze te maken, een stage of een baantje te vinden. Voor hen is het cruciaal als de gemeente integraal werkt. De hulp uit de Jeugdwet, Wet maatschappelijke ondersteuning en Participatiewet moet aansluiten bij de overgang van minderjarigheid naar meerderjarigheid. Dit voorkomt dat jongeren tussen wal en schip raken en geeft hen een toekomstperspectief. Goede onafhankelijke cliëntondersteuning (door ervaringsdeskundigen of jeugd-straatadvocaten) is belangrijk. Het geeft jongeren extra steun in de rug.

Meer lezen over het thema 18-18+



Organiseer maatwerk voor voldoende inkomen

Jongeren in Nederland wonen thuis tot gemiddeld hun 25e. Jongeren die geen ouders of familie hebben om bij te wonen, hebben inkomen nodig om te leven en te wonen. Van het minimumjeugdloon (€743 per maand) of van een bijstandsuitkering (€230 per maand) kan een 18-jarige niet rondkomen. Een jongere met schulden en een aflossingsregeling mag geen studiefinanciering aanvragen. Een gemeente die de ruimte neemt om maatwerk te organiseren bij de uitvoering van de Participatiewet (en dat mág!), kan voorkomen dat jongeren, bij gebrek aan inkomen, hun opleiding niet afmaken en geen baan vinden en zelfs dakloos en onverzekerd raken. Kortom: dit voorkomt veel erger.

Voorkomen en oplossen van schulden

Voor dakloze jongeren met schulden is het door hun geringe inkomen moeilijk een regeling te treffen voor afbetaling. De schulden belemmeren het volgen van een opleiding en het vinden van woonruimte. Wil gemeentelijke schuldhulp effect hebben, dan moeten er alternatieve oplossingen bedacht worden. Daar zijn goede voorbeelden van! Denk aan een schuldrustperiode en neem die op in het gemeentelijke beleid!

van de straat

Zorg voor studie- en werkervaringsplekken

Een goede opleiding volgen is een investering in de toekomst. Dat geldt zeker voor jongeren die al wat achterstand hebben opgelopen. Het inkopen van opleidingsplaatsen en het regelen van stageplekken bij werkgevers, dat biedt een oplossing. Aanmoediging en begeleiding tijdens de opleiding, door professionals of vrijwilligers (een taak die normaal door ouders wordt vervuld)is cruciaal. Opvanginstellingen en Stichting Zwerfjongeren denken graag mee over oplossingen in uw gemeente! Opvanginstellingen en SZN denken graag mee over oplossingen in uw gemeente! U kunt zich ook aanmelden voor de interventie.



Naar het menu